Nieuws
Zondag 27 September Borkel en Schaft 108km
27 september 2026
Wat een geluk om in de vroege ochtend naar De Mortel te fietsen. De maan is nog te zien, de zon komt langzaam op, mistvelden, lekker fris en mijn garmin nog op de nachtverlichting. Effe het gevoel van alleen op de wereld en de natuur is voor mij. Ook hier komt een eind aan en het clubgebouw van de tennisclub in De Mortel komt in beeld.
Direct is het gedaan met de rust, koffietjes en theetjes worden ingeschonken en langzaam druppelen er in totaal 8 mannen binnen. De coördinator van vandaag Gijs had een bericht in de Mortels Post gezet, dat iedereen met ons mee kan fietsen. En bingo Eric Centen was vandaag onze gastrijder. Borkel en Schaft stond op de planning met een nieuwe rustplek. De briefing ging vandaag over de snelheid waar we mee zouden gaan fietsen. Enkele vaste leden van de vroeg ploeg hadden zich gemeld voor de latere schift start om 09.00uur. een teken aan de wand? Afspraak werd gemaakt en over de hele rit gezien werd er keurig gefietst. Gemiddelde van 29.1 km/uur het kan dus..
Deze fietstocht richting Borkel en Schaft werd er een om in te lijsten. De mistbanken bleven nog lang hangen, de zon moest veel moeite doen om er door te komen. Dat het vroeg was bleek ook uit het aantrekken van de clubsokken, waarbij een lid heel zuinig was op de mooie zijde van de sokken. Lekker keuvelend door het Brabantse land moesten we in Valkenswaard rechtdoor steken, Waalre was niet te bereiken. Eenmaal weer terug op de route kwamen de steentjes van Borkel en Schaft onder onze wielen, een heerlijke 5km flinke inspanning om dit mindere deel te nemen. Een horeca zaak net buiten het dorp is ook al vergane glorie. Vele malen hebben we daar gezeten, nu was het een verlaten pand waar het onkruid de overhand had. Enkele km’s verder ligt de Achelse Kluis en daar was het rustpunt. Heel vaak zijn we er voorbij gekomen maar nu draaide we daadwerkelijk af voor de koffie en gebak. Een prachtig groot klooster uit 1686 met daarin een brouwerij met heerlijke bieren. Zo verstandig als we zijn bleef het bij koffie/thee/expresso/cola en gebak.
Na een goed sanitaire stop in de herkansing konden we weer gaan fietsen. De opstelling werd spontaan anders Rene en Gijs namen de kop en gaven die niet meer af. Hoe we ook aangaven te willen overnemen het ging niet gebeuren. In het dorpje Strijp zaten de engeltjes weer eens op onze schouders. Een tegemoet komende automobiliste remde netjes af, en besloot toen toch maar om voor de groep haar auto dwars op de weg links te parkeren. Daar waar wij netjes fietsten, het ging maar net goed en ik had het gevoel dat de automobiliste een half uur heeft moeten bijkomen van haar blackout. Accuraat reageren en de geleerde rem techniek kwam goed van pas. Uiteraard informeerde Alex gepast hoe het met haar was. Gelukkig zijn deze momenten zeer zeldzaam maar het gaf ons weer eens te denken, waakzaamheid elke seconde dat we fietsen. Het is al een opgave om in een groep te fietsen en dan komen de externe plotselinge bewegingen daar nog bij. Ook is het drukker in deze windrichting qua verkeer en dorpen als naar het zuiden of oosten.
Onze gastrenner die moeiteloos mee had gefietst(langste afstand was 70km tot nu toe) had effe een momentje nodig om een goede reep in de motor te gooien, waarna Eric weer vol gas mee ging Chapo en een goede aanvulling bij de groep. In Helmond draaide deze jongen af richting Deurne waarbij Andre mij naar huis heeft begeleid, dank daarvoor. Mooie rit dank je wel Gijs en een leuke gastrenner. Iedereen is weer veilig thuis gekomen wat uiteraard wekelijks de bedoeling is.
Voor volgende week staat de sponsortocht op het programma, denk bij het aankleden aan de goede zijdes aan de goede kant, uiteraard gewassen, benen geschoren en de haren netjes gekamd voor de clubfoto’s. En uiteraard iedereen er zijn…
Zaterdag/Zondag 12+13 September 2026 Fietsweekend
14 september 2026
Eindelijk het is zover het fietsweekend waar iedereen zo enthousiast was na de editie van vorig jaar!! En toch was het een hele tour om het minimale aantal van 10 personen te halen. Uiteindelijk geschoven met de datum om het toch te realiseren, voor de kern van de groep die zich al tijdig hadden opgegeven. Zes dames en vier heren met als begeleiders Frans en Rida van de Kam, die zich spontaan hadden aangemeld .
Zaterdagmorgen om half negen verzamelen bij de tenniskantine, waar onder het genot van een kop koffie, het programma werd gepresenteerd. We hadden al door laten schemeren dat de bestemming in noordelijke richting ligt en daarbij 3 bekende rivieren moesten worden over gestoken. Stayokay Soest was het uiteindelijke doel. Henry had de routes uitgezet voor de heen en terugreis. Spullen geladen bij Frans en Rida in de auto en we gingen los. Het weer was helemaal top effe fris in de morgen en iets boven de twintig graden zou het in de middag worden.
De eerste 25 km was bekend gebied tot dat we achter Uden in een mooi natuurgebied kwamen. Slabroek met zijn mooie heide die prachtig in bloei stond. Sanitaire stop met daarbij ook nog een fotoshoot van de groep. De weg werd vervolgd via Berghem naar de eerste overtocht over de Maas bij Maasbommel. Na een lekkere stop bij Clevers (jawel ook aan de andere kant van de Maas) , werd de weg vervolgd naar de Waal die we via de brug bij Beneden Leeuwen passeerden. Nog een rivier te gaan en jawel daar was hij de Ijssel met het pontje oversteken naar Amerongen. Op het pontje werden we verrast met een optreden van het Volendams herenkoor met als inhaker: Ik ben een zeeman…. Mee doen uiteraard en met echte zeebenen mochten we weer op de wal komen. In Amerongen was er ook al een optreden van een band, en dit tussen ons gezegd was allemaal geregeld voor de dames. Fietsers let op de Proloog is een fietscafé wat een mooi start en finish punt is voor het fietsen op de Utrechtse heuvelrug. Heerlijke lunch en door voor de beklimmingen van de dag de Amerongse berg en de klim bij Henry’s hoofdkantoor. De laatste kilometers gingen door het mooie Soester duingebied, waar we nog een extra rondje namen die over de vliegbasis van Soesterberg liep.
Aankomst op de Stayokay en onder het genot van een heerlijk biertje ( met of zonder alcohol) werd de kamerindeling bekend gemaakt. Zes dames op een kamer in stapelbedden, vier mannen op een kamer op stapelbedden, en Frans en Rida in de comfort 2 persoons kamer. Een gezonde vegetarische maaltijd werd geserveerd en de avond werd afgesloten met een borrelnootje en een drankje.
Dag twee van dit weekend laat ik er mee beginnen, wat is gebeurd in Soest, blijft in Soest…. Tijdig ontbijten en om negen uur vertrekken voor de rit naar huis. Gisteren kwamen we aan een 115 km en de terugreis zou uitkomen op een 98 km. Gisteren stralend weer, vandaag kans op buien, regenjas in de achterzak. Gisteren o lekke banden, vandaag de gravelfietsen!! 3x lek. Droog vertrokken en tot aan de Waal bij Tiel ging alles volgens het boekje. Genieten van de omgeving, mooie natuurstroken werden afgewisseld met passages door de grotere dorpen. En daar was Tiel, oversteken met het pontje over de Waal. Alleen Tiel bestaat 6000 jaar en de kade was helemaal afgezet voor Appelpop. Helaas geen pontje dit weekend, maar iets verder op was wel een pontje. Let op het verder op is altijd verder dan we denken. De dijk op uiteraard tegen de wind en oh ja ook nog de regen komen we aan bij het pontje voor voetgangers en fietsen. Bootje lag er maar geen schipper te zien. Uiteraard gaat op zo een moment de sluizen open in de hemel. Varik heet dit werelddorp en Lenie had een plek gevonden waar we konden schuilen en ook nog heerlijk lunchen. Plan gemaakt en we gingen weer op pad met een kleine omweg. Via de brug in Zaltbommel konden we de Waal passeren, ommetje van totaal 32km. Compliment aan de groep die doorging, geen moment werd er getwijfeld dat we het niet zouden halen. Bij Geffen was het weer raak, het NK hand biken onderdeel tijdrijden was aan de gang. Omdraaien weer een omweg door de polder maar de terugkeer van de zon deed wonderen. In Nistelrode in de zon werden de magen en kelen nogmaals gevuld voor de laatste zware kilometers.
Tegen half zes kwamen we aan in De Mortel moe maar voldaan. Effe afscheid genomen en voor de meeste kwamen er nog wat kilometers bij. Compliment aan de hele groep en zonder de rest tekort te doen een diepe buiging voor Anja die het als een uitdaging zag en het met vlag en wimpel gewoon heeft gefietst. Dank aan de organisatie met name Henry en Lenie voor het hele mooie weekend. Frans en Rida ook grote dank voor het begeleiden met de auto voor de hele groep. Ook daarnaast het verzorgen van het transport van de bagage, ophalen van een telefoon, transport voor enkele leden en wat er nog meer is gedaan. Nogmaals hartstikke bedankt.
En voor de rest van onze leden, vooral voor 2027 je niet opgeven, het is helemaal niet leuk.
