Nieuws
Ritverslag 19 Juli Venlo 120km
26 juli 2026
Op deze uiteraard zonnige zondag(toeval?) viel ik bijna van mijn stoel af, vroeg op deze dag in de kantine van de tennisclub. Gijs ons jongste lid had de rit en met flinke PR activiteiten het doel gesteld om jonge mensen te trekken, om mee te gaan fietsen met de senioren plus snelle groep van onze vereniging. En tot mij verbijstering werkte het.
Netjes stelde Lieke(dochter van TvD van oa de aardbeien) en Stijn(had al meegefietst en man/vriend van) zich voor aan ons en ze waren gekomen om na een zwaar trainingskamp in Zwitserland(op de palmares stonden oa de Nufenen, Furka en Gotthardpas en meerder passen daar in de buurt), lekker uit te fietsen bij onze groep. Vereerd en stil waren we van deze invasie van jonge dertigers. Hoe hier mee om te gaan, uiteraard wilden we een goede indruk achterlaten om deze 2 jonge mensen aan de club te binden.
Gijs had een route uitgezet om via Wanssum de Maas over te steken, door het achterland tegen de Duitse grens naar het zuiden te fietsen, om Venlo heen en terug. Simpel ruim 130 km blijven trappen en uiteraard de nieuwelingen netjes uit de wind houden. Eerst wind mee en na het ronden van Venlo de heerlijke wind tegen. Lieke en Stijn waren niet onder de indruk van ons tempo en draaide heerlijk mee. Stijn fietste al makkelijk mee, maar Lieke als jonge vrouw deed er nog een schepje boven op. Nou zijn vrouwen nogal wat mondiger als wij mannen(deze opmerking is op persoonlijke titel en is geen oordeel maar een constatering!!), maar en meedraaien in onze groep en daarnaast weinig seconden stil zijn, dat had ik nog niet meegemaakt. Een super talent is geboren en ze komt uit De Mortel. Ik heb Marianne Voske maar gebeld om haar hierop te attenderen.
De zware klim bij Venlo gaf de feiten weer helemaal bloot. De zestig plussers moesten de zestig minners laten gaan, ze vlogen omhoog en hebben het kleine voorblad niet gebruikt. Het werd effe stil in de zestig plussers groep, maar boven op deze puist was het gedaan met de rust. Ik ging effe terug in de tijd in mijn gedachten, toen wij op die gezegende leeftijd en met gezinnen de ruimte kregen om en wekelijks te gaan fietsen, en daarnaast klassiekers in Nederland en in het buitenland te kunnen fietsen tot aan de Marmotte in Frankrijk aan toe. Eerlijk gedacht waren wij gezegend met toppers van vrouwen die dan het gezin voor hun rekening namen. Heden ten dagen ligt dat wat moeilijker en is een van de redenen dat de jeugdige aanwas voor een fietsclub moeizaam verloopt.
Ik heb weer hoop gekregen en bid tot de heilige Madonna del Ghisallo, de universele Patrones van de fietsers, dat dit het begin is van de aanwas van jeugdige leden bij alle verenigingen die hiermee worstelen. Gijs dankzij jou heb ik er weer vertrouwen in gekregen, en Lieke en Stijn altijd welkom.
Oh ja de resultaten van deze rit 130km met een gemiddelde van 30.7km/uur, dankzij ook Stijn en Lieke
Ritverslag 05 Juli Thorn 120km
5 juli 2026
Kwart over zes ging de wekker, na een avond met een mooi toneelstuk bij museum De Wieger over de avances van een bekende inwoner van Deurne Hendrik Wiersema 100 jaar gelden en een after drink in het centrum van Deurne waar de route van de Kennedymars voor bij kwam. De Amerikaanse president JF Kennedy moedigde Amerikanen aan om de fysieke conditie van het land te verbeteren. 80 km lopen in 20uur, heden ten dagen ook al decennia lang neergestreken in Nederland. Gezien de grote belangstelling langs het parcours met consumptie is het nog niet helemaal aangeslagen.
De tocht van vandaag richting het zuiden naar het witte stadje Thorn had een aanloop langs de oostkant van Deurne en de terugkomst langs de westkant van Deurne. Kwam tot de conclusie dat ik ook wel eens 26km minder mocht fietsen als de rest(de omgekeerde wereld). Wekkertje een uur later gezet. Heerlijk in het zonnetje op een redelijkere tijd zag ik 5 mannen op carbon rossen door oostelijk Deurne komen fietsen. Snel inpikken en daar gaan we weer, in een goed tempo doorschuivend elke 5 minuten om samen deze rit tot een goed einde te brengen. Richting Limburg is het altijd relaxt fietsen, leuke rustige secundaire weggetjes brengen ons met een windkracht 2-3 tegen richting de uiterwaarden van de Maas via Leveroy, Grathem richting Thorn.
Thorn bekend als de witte stad, is ontstaan in de 17de eeuw waarbij de belastingen van de Fransen op basis van de grootte van de ramen en deuren te heffen, metselden de inwoners alles zo veel mogelijk dicht. Een witte kalklaag deed de rest om het mooi te maken. Heden ten dagen heeft het stadje een beschermd historisch stadsgezicht met meer dan honderd rijksmonumenten. Zelfs de chinezen hebben het ontdekt: flits flits.. alles werd gefotografeerd behalve wij dus(gemiste kans voor hun uiteraard). Helaas moesten we door om die heerlijke Limburgse koffie te vinden(te vroeg in het witte stadje). Plotseling waren we op grondgebied van onze zuidelijke buren. Daardoor konden wij een aangegeven verhoogde kruising nemen en moesten wij fietsers stoppen bij een voorrangsweg(rest niet). Heerlijk de manier waarop ze ons waarschuwen voor de vele obstakels…. Shit we zijn weer in het Noordelijk gelegen land. Koffie in het dorp Ell waar in het verleden we wel eens koffie gingen drinken bij Carolien van de Zanden(oud Mortelnaarse), hoe zou het met haar zijn.
Koffie met gebak en uiteraard een vleugje alcohol met slagroom. Het gesprek ging effe over het WK voetbal(unaniem Marokko was 2 klasse beter, en het bidden van onze katholieke jongens had niet geholpen, verkeerde bijbel vers denk ik zo te zien aan het positieve resultaat van de biddende moslims) Nee dan de echte mannen de tour is weer begonnen. Een heerlijke periode van fietsen en de (avond )etappes kijken op de buis. Rossen op die fietsen door de prachtige streken van Spanje en Frankrijk. Dat kunnen wij ook, hopa …weer op de fiets en rossen maar 30-35km/uur is het net niet vergeleken met onze collega’s.
Terug naar het Brabantse via Ospel, Asten en achter door naar Vlierden en verder via Bakel naar De Mortel. We werden nog verrast door een heerlijk buitje dat zeer welkom is in deze toch vrij warme periode van het jaar. Ik denk dat we vanmiddag voldaan voor de buis liggen, om te kijken naar echte niet zeurende mannen voor de etappe naar Barcelona. Met een kleine 130km(ikke niet deze keer) op de teller, voelen we ons een heel klein beetje prof mag toch ook wel eens voor deze senioren.
