Nieuws

Ritverslag 19 Juli Venlo 120km

Op deze uiteraard zonnige zondag(toeval?) viel ik bijna van mijn stoel af, vroeg op deze dag in de kantine van de tennisclub. Gijs ons jongste lid had de rit en met flinke PR activiteiten het doel gesteld om jonge mensen te trekken, om mee te gaan fietsen met de senioren plus snelle groep van onze vereniging. En tot mij verbijstering werkte het.

Netjes stelde Lieke(dochter van TvD van oa de aardbeien) en Stijn(had al meegefietst en man/vriend van) zich voor aan ons en ze waren gekomen om na een zwaar trainingskamp in Zwitserland(op de palmares stonden oa de Nufenen, Furka en Gotthardpas en meerder passen daar in de buurt), lekker uit te fietsen bij onze groep. Vereerd en stil waren we van deze invasie van jonge dertigers. Hoe hier mee om te gaan, uiteraard wilden we een goede indruk achterlaten om deze 2 jonge mensen aan de club te binden.

Gijs had een route uitgezet om via Wanssum de Maas over te steken, door het achterland tegen de Duitse grens naar het zuiden te fietsen, om Venlo heen en terug. Simpel ruim 130 km blijven trappen en uiteraard de nieuwelingen netjes uit de wind houden. Eerst wind mee en na het ronden van Venlo de heerlijke wind tegen. Lieke en Stijn waren niet onder de indruk van ons tempo en draaide heerlijk mee. Stijn fietste al makkelijk mee, maar Lieke als jonge vrouw deed er nog een schepje boven op. Nou zijn vrouwen nogal wat mondiger als wij mannen(deze opmerking is op persoonlijke titel en is geen oordeel maar een constatering!!), maar en meedraaien in onze groep en daarnaast weinig seconden stil zijn, dat had ik nog niet meegemaakt. Een super talent is geboren en ze komt uit De Mortel. Ik heb Marianne Voske maar gebeld om haar hierop te attenderen.

De zware klim bij Venlo gaf de feiten weer helemaal bloot. De zestig plussers moesten de zestig minners laten gaan, ze vlogen omhoog en hebben het kleine voorblad niet gebruikt. Het werd effe stil in de zestig plussers groep, maar boven op deze puist was het gedaan met de rust. Ik ging effe terug in de tijd in mijn gedachten, toen wij op die gezegende leeftijd en met gezinnen de ruimte kregen om en wekelijks te gaan fietsen, en daarnaast klassiekers in Nederland en in het buitenland te kunnen fietsen tot aan de Marmotte in Frankrijk aan toe. Eerlijk gedacht waren wij gezegend met toppers van vrouwen die dan het gezin voor hun rekening namen. Heden ten dagen ligt dat wat moeilijker en is een van de redenen dat de jeugdige aanwas voor een fietsclub moeizaam verloopt.

Ik heb weer hoop gekregen en bid tot de heilige Madonna del Ghisallo, de universele Patrones van de fietsers, dat dit het begin is van de aanwas van jeugdige leden bij alle verenigingen die hiermee worstelen. Gijs dankzij jou heb ik er weer vertrouwen in gekregen, en Lieke en Stijn altijd welkom.

Oh ja de resultaten van deze rit 130km met een gemiddelde van 30.7km/uur, dankzij ook Stijn en Lieke