Nieuws

Zondag 27 September Borkel en Schaft 108km

Wat een geluk om in de vroege ochtend naar De Mortel te fietsen. De maan is nog te zien, de zon komt langzaam op, mistvelden, lekker fris en mijn garmin nog op de nachtverlichting. Effe het gevoel van alleen op de wereld en de natuur is voor mij. Ook hier komt een eind aan en het clubgebouw van de tennisclub in De Mortel komt in beeld.

Direct is het gedaan met de rust, koffietjes en theetjes worden ingeschonken en langzaam druppelen er in totaal 8 mannen binnen. De coördinator van vandaag Gijs had een bericht in de Mortels Post gezet, dat iedereen met ons mee kan fietsen. En bingo Eric Centen was vandaag onze gastrijder. Borkel en Schaft stond op de planning met een nieuwe rustplek. De briefing ging vandaag over de snelheid waar we mee zouden gaan fietsen. Enkele vaste leden van de vroeg ploeg hadden zich gemeld voor de latere schift start om 09.00uur. een teken aan de wand? Afspraak werd gemaakt en over de hele rit gezien werd er keurig gefietst. Gemiddelde van 29.1 km/uur het kan dus..

Deze fietstocht richting Borkel en Schaft werd er een om in te lijsten. De mistbanken bleven nog lang hangen, de zon moest veel moeite doen om er door te komen. Dat het vroeg was bleek ook uit het aantrekken van de clubsokken, waarbij een lid heel zuinig was op de mooie zijde van de sokken. Lekker keuvelend door het Brabantse land moesten we in Valkenswaard rechtdoor steken, Waalre was niet te bereiken. Eenmaal weer terug op de route kwamen de steentjes van Borkel en Schaft onder onze wielen, een heerlijke 5km flinke inspanning om dit mindere deel te nemen. Een horeca zaak net buiten het dorp is ook al vergane glorie. Vele malen hebben we daar gezeten, nu was het een verlaten pand waar het onkruid de overhand had. Enkele km’s verder ligt de Achelse Kluis en daar was het rustpunt. Heel vaak zijn we er voorbij gekomen maar nu draaide we daadwerkelijk af voor de koffie en gebak. Een prachtig groot klooster uit 1686 met daarin een brouwerij met heerlijke bieren. Zo verstandig als we zijn bleef het bij koffie/thee/expresso/cola en gebak.

Na een goed sanitaire stop in de herkansing konden we weer gaan fietsen. De opstelling werd spontaan anders Rene en Gijs namen de kop en gaven die niet meer af. Hoe we ook aangaven te willen overnemen het ging niet gebeuren. In het dorpje Strijp zaten de engeltjes weer eens op onze schouders. Een tegemoet komende  automobiliste remde netjes af, en besloot toen toch maar om voor de groep haar auto dwars op de weg links te parkeren. Daar waar wij netjes fietsten, het ging maar net goed en ik had het gevoel dat de automobiliste een half uur heeft moeten bijkomen van haar blackout. Accuraat reageren en de geleerde rem techniek kwam goed van pas. Uiteraard informeerde Alex gepast hoe het met haar was. Gelukkig zijn deze momenten zeer zeldzaam maar het gaf ons weer eens te denken, waakzaamheid elke seconde dat we fietsen. Het is al een opgave om in een groep te fietsen en dan komen de externe plotselinge bewegingen daar nog bij. Ook is het drukker in deze windrichting qua verkeer en dorpen als naar het zuiden of oosten.

Onze gastrenner die moeiteloos mee had gefietst(langste afstand was 70km tot nu toe) had effe een momentje nodig om een goede reep in de motor te gooien, waarna Eric weer vol gas mee ging Chapo en een goede aanvulling bij de groep.  In Helmond draaide deze jongen af richting Deurne waarbij Andre mij naar huis heeft begeleid, dank daarvoor. Mooie rit dank je wel Gijs en een leuke gastrenner. Iedereen is weer veilig thuis gekomen wat uiteraard wekelijks de bedoeling is.

Voor volgende week staat de sponsortocht op het programma, denk bij het aankleden aan de goede zijdes aan de goede kant, uiteraard gewassen, benen geschoren en de haren netjes gekamd voor de clubfoto’s. En uiteraard iedereen er zijn…